مقصود واقعی از داشتن هدف آن است که ضمن تعقیب هدف، شخصیت شما به عنوان یک فرد انسانی نیز ساخته شود . پاداش واقعی شما شخصیتی است که به عنوان یک انسان ، پیدا می کنید.
(( رابینز  Robbins ))


استعداد در فضای آرام رشد میکند و شخصیت در جریان کامل زندگی  .
(( گوته  Goethe ))


اگر روانتان [شخصیت تان] در گفتگویی مورد حمله قرار گرفت  شما با کلمات نمی توانید بیزاری از واژها بجویید ، تنها سکوت و ترک گفتگو ، نجات دهنده روان آسیب دیده شماست .
(( ارد  Orod ))


آنچه را تا دیروز گناه مى خواندیم، امروز بیان شخصیت و احساسات خود مى نامیم .
بارونس استاکس


اگر به انسان ها شخصیت و فرصت ابراز عقیده بدهید، پاداش و امکان مشارکت بدهید، رشد خواهند کرد و اندیشه های ناب خود را بیرون خواهند ریخت .
رابرت اسلاتر


شخصیت خودت را زیر ذره بین ببرتا بتوانی عوامل ناهنجارها را از آن خارج کنی، بخصوص عواملی که امکان دارد از آنها آگاه نباشی.
((جانسون Johnson ))


دوستت دارم ؛ نه به خاطر شخصیت تو ؛ بلکه به خاطر شخصیتی که در هنگام با تو بودن پیدا می کنم .
(( مارکز  Marquez ))


کارهای تکراری ما نشانه شخصیت ماست .
(( ارسطو  Aristotle ))

من از تولد یک امید باز می گردم
کسی به من خوشامد نمی گوید؟؟؟
من از هماغوشی خیال و گناه گریزانم
کسی به من پناه نمی دهد اکنون؟؟؟
من از سکوت میان دو عشق می آیم
کسی داستان مرا می داند؟؟؟؟؟
سلام مهربانترين مهربانان و بزرگترين بزرگان
سالهاست كه نامه مي نويسم،البته نه براي تو!
و سالهاست كه ادعاي عاشقي دارم،البته نه عاشق تو!
از من دلگير نباش حداقل لاف عشق تو را نمي زدم تا به عشقهاي ديگر برسم.دليل خوبي نيست،تو مرا عاشقانه دوست داشتي و من!!
من چه كردم؟
جز آنكه تو را در ميان هياهوي عشقهاي دروغين گم كردم؟
درست است ، من تو را فراموش كردم!
و دلخوش كردم به چه؟؟
به هيچ!
به سايه ها! به غبار !!
به حباب!!
تو ولي باز مرا خواندي از پس تمام شبهاي سياهم و مرا مانند كودكي با بازيچه اي به سوي خود كشاندي!!
شايد مي دانستي كه به راحتي نمي آيم!
شرم بر من باد كه بايد با كمك بازيچه اي به سوي تو بيايم!
عشق آن نيست كه مرا به تو برساند
عشق آن است كه از تو به همه چيز برسد
و من مي دانم كه همه چيز بازهم تويي
عشق اگر تو نباشي وقتي رسيدي ديگر عشق نيست نيازي است كه برآورده شده،و چه زيبا تو به من نشان دادي!!
حتي گاهي نيازي به رسيدن هم نيست! همين كه حس كني قرار است برسي همه چيز تمام مي شود!
چون تو نيستي چون مقصد تو نيستي!
بايد مبدا و مقصد تو باشي!
و من چه احمق بودم كه مي انديشيدم نامه هايم بي مقصد است،در حالي كه تو مقصد تمام آنها بودي،تنها تو!!

آسمان آبي  غم آبي و حقيقت آبي است...     بيا در آبي آرامش خانه کنيم.....                                       اضطراب تو از چيزي است                                         که در آينده قرار است اتفاق بيفتد                                                                               چيزي که شايد هرگز اتفاق نيفتد               به فکر امروز باش چرا که...   آينده خود از خويشتن مراقبت خواهد کرد

نامه بي جواب
سلام بهونه قشنگ من براي زندگي
آره باز منم همون ديوونه ي هميشگي
فداي مهربونيات چه مكني با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه
جاي نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه
ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه
از غصه هام هر چي بگم جون خودت بازم كمه
ديشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون
فرياد زدم يا تو بيا يا من و پيشت برسون
فداي تو! نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم
حقيقت رو واست بگم به آخر خط رسيدم
رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگي
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگي
نمي دوني چه قدر دلم تنگه براي ديدنت
براي مهربونيات نوازشات بوسيدنت
به خاطرت مونده يكي هميشه چشم به راهته
يه قلب تنها و كبود هلاك يه نگاهته
من مي دونم همين روزا عشق من از يادت ميره
بعدش خبر ميدن بيا كه داره دوستت ميميره
روزات بلنده يا كوتاه دوست شدي اونجا با كسي
بيشتر از اين من و نذار تو غصه و دلواپسي
يه وقت من و گم نكني تو دود اون شهر غريب
يه سرزمين غربته با صد نيرنگ و فريب
فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خستت نكنه
غم غريبي عزيزم زرد و شكستت نكنه
چادر شب لطيف تو از روت شبا پس نزني
تنگ بلور آب تو يه وقت ناغافل نشكني
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهد مون بمون
منم تو رو سپردم دست خداي مهربون
راستي ديروز بارون اومد من و خيالت تر شديم
رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم
از وقتي رفتي آسمونمون پر كبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بد تره
غصه نخور تا تو بياي حال منم اين جوريه
سرفه هاي مكررم مال هواي دوريه
گلدون شمعدوني مونم عجيب واست دلواپسه
مثه يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره ؟
دلت مي خواد مي اومدم يا تنها رفتي بهتره
از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه خون
همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون
يادت مي آد گريه هامو ريختم كنار پنجره
داد كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره
يادت ميآد خنديدي و گفتي حالا بذار برم
تو رفتي و من تا حالا كنار در منتظرم
امروز ديدم ديگه داري من رو فراموش مي كني
فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست
با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه
يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم
داغ دلم تازه ميشه اسمت و وقتي مي آرم
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير
حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه
تو رفتي و من غريب شدم چه دنياي عجيبيه
زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه
ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه
مگه نگفتي همه جا ماله مني تا هميشه
دلم واست شور مي زنه اين دل و بي خبر نذار
تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار
فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم
به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش ميكنم
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب
كه هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن
نورشونو بدرقه پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل مي ذاره